Ds. Evert Jan de Wijer in de Kievietkerk te Wassenaar

Te bekijken via www.kerkdienstgemist.nl en ook later terug te kijken.

De liturgie kunt u hier vinden

Vandaag wil ik weer een vervolg maken met de doorgaande lezing uit de brief aan de Hebreeën, ditmaal een aantal verzen uit het lange, tiende hoofdstuk. Haast tussen de regels door, krijg je als lezer de indruk dat de oorspronkelijke geest een beetje uit de gemeente is weggewaaid. Er gaan bijvoorbeeld steeds meer mensen wegblijven uit de samenkomsten. Dat wil de schrijver niet en hij wijst op de tijden van vroeger. Toen leefde de gemeente in onderdrukking en vervolging en ‘in solidariteit met hen die hetzelfde moesten doormaken.’

Ik vind dat altijd een riskante argumentatie. Een beetje vergelijkbaar met die geruststellingen die ik al heel mijn werkzame leven hoor: ‘U moet maar denken, dominee, als het oorlog wordt, zitten de kerken weer in een mum van tijd vol’. Het is ongetwijfeld waar, maar ik wantrouw de motieven altijd een beetje. De kerken zijn dan waarschijnlijk ook weer heel snel leeg als het gevaar geweken is. Maar dan lees ik verder over de aanwijzing dat de gemeente haar onbeschroomdheid nooit moet afleggen en nergens voor moet terugdeinzen en dan ga ik er toch weer een beetje in geloven.

Wij gaan ons er komende zondag, zo tussen Hemelvaart en Pinksteren, een beetje in oefenen.

En dat zal, met de cantorij in ons midden, ons zeker wel lukken!

Van harte welkom!